پای پیاده با دستبند

زمستان پارسال از شهر جدید بامیان به طرف خانه می آمدم که چند نفری را دیدم از رو به رو می آیند. دو مرد که دست هایشان به یکدیگر دستبند زده شده بود پیشاپیش و دو عسگر هم به دنبال آنها. اول خوب متوجه نشدم اما بعد فهمیدم آن دو نفر دو متهم بودند که با پای پیاده آن هم چپلک به پای از محبس تا محکمه را می روند و باز بعد از جلسه محکمه ، پس به محبس بر می گردند .
در ملأ عام دستبند به دست از پیش چشم ده ها نفر می گذرند و برای هیچ کس مهم نیست که اینها متهم هستند یعنی هنوز جرم شان ثابت نشده و ممکن است بی گناه باشند.
و این ماجرا تا به حال ادامه دارد.
گور پدر کرامت انسانی !
...

؟؟؟

امروز صبح برای تمدید پاسپورتم به قوماندانی امنیه بامیان، مدیریت پاسپورت رفتم. در همان ابتدا گفتند که مدیر پاسپورت نیست و به کابل رفته است. گفتم اگر او نباشد نمی شود؟ گفتند نه . گفتم چه وقت می آید ؟ گفتند تازه امروز رفته و تا دو الی سه هفته دیگر بر نمی گردد. گفتم خوب این که نمی شود .باید معاونی، جایگزینی، چیزی داشته باشد تا کار مردم را راه بیندازد. گفتند دولت برای مدیریت پاسپورت فقط یک نفر را مکلف کرده و کس دیگر نمی تواند وظیفه او را انجام دهد.
به نظر شما اگر یک نفر به صورت عاجل پاسپورت کار داشته باشد یا بخواهد پاسپورتش را تمدید کند باید چه کارکند؟
...

کمپاین انتخابات و قسم امام زمان

یکی از کاندیداهای محترمه ولایت بامیان در ولسی جرگه از شگرد جالبی برای بدست آوردن رأی استفاده می کند. این کاندید محترمه به نقاط مختلف ولایت سفر می کند ، زنها را جمع می کند و پس از صحبت های ابتدائی و میانی و نهائی آنها را به امام زمان قسم می دهد که به او رأی بدهند. از آنجائی که مردم ما هنوز همه چیزشان دین و ایمان و امام شان است سخت ،به قسم خود پایبند هستند .
کاندیدای محترمه بعدی که به همان نقاط مختلف می رود بعد از گفتگو با خانم های منطقه از آنها می خواهد که در انتخابات به او رأی بدهند اما با این جواب روبرو می شود: بخشش باشد! فلانی ما را به امام زمان قسم داده که به او رأی بدهیم. باشد ان شالله دفعه بعد به شما رأی می دهیم!!!!
...

جواز اسلام

در جمعی از دوستان نشسته بودیم.چای بود و گپ بود و از هر در سخن زدن. دوستی گفت راستی شنیدید فلانی (نفر یکی از چهره های مطرح در سطح کشور بود) رفته بالای زنش زن گرفته ؟ تقریبا هم همه می دانستند به جز من . و بعد هر کس فحشی نثار طرف کرد که چرا این آدمها این طوری هستند. تا به جایی می رسند. زن دوم و زن سوم و ... که ناگهان از میان جمع دوستی دارای فوق لیسانس علوم سیاسی و کمی نفوذ اجتماعی بلند شد و گفت چه اشکال دارد . حق اش است. اسلام تا چهار تا را اجازه داده .این خانم این را گفت و دهان ما از تعجب باز ماند. دیگران شروع کردند به تبصره و ماده و فقره که زن بر علیه زن گپ می زند و ...
...

زن در سرزمین من ...

امروز در بازار زنی را دیدم که فکر می کرد من آدم مهمی هستم یا احتمالا در جایی مهم کار می کنم و می توانم گره از کار فروبسته اش بگشایم.

زن قصه کرد:

ده سال است که شوهرم فوت کرده و 5 فرزند برای من گذاشته است. شوهرم از زن قبلی اش هم 4 اولاد دیگر داشته که خانه شان آباد شده و هر کدام سر زندگی خود رفته اند.

حالا بعد از 10 سال بچه اندرم آمده و به تهمت می زند که من شوهر کرده ام و باید 5 خواهر و برادرش را به او بدهم تا او از آنها نگهداری کند و من از آنها جدا شوم.

بچه اندر نامادری اش را زده ، دستش را شکسته و به او تهمت های ناروای دیگر هم زده است.

زن در حالی که دست شکسته اش را زیر چادر خود پنهان کرده بود می گفت که آیا می توانم کاری برایش انجام دهم یا نه؟ گفت که قوماندانی رفته و آنها فیصله کرده اند که بچه اندر برایش یک چادر و یک جوره لباس بخرد مسئله حل می شود. اما زن می گفت من چادر و لباس را چه کنم.

به حقوق بشر رفته و آنها قول داده اند به او کمک کنند.

البته زن به نکته دیگری هم اشاره کرد که قابل تأمل به نظر می رسد. او می گفت بچه اندر، تمامی مردم قریه را با خود همسو کرده و آنها همه به نفع او (بچه اندر) شهادت می دهند .

...

یک سئوال و یک جواب

چند وقت پیش یک خانم محقق از یکی از کشورهای خارجی به بامیان آمده بود . او برای تحقیق خود به سراغ زن ها رفته بود و سعی کرده بود با زنهای متفاوتی گفتگو کند. زن بیسواد و خانه دار ، زن تحصیل کرده و خانه دار ، زن باسواد و شاغل ، زن بیسواد و شاغل.
این خانم محقق سئوالات زیادی را از زن های مورد مصاحبه پرسیده بود و جواب های زیادی گرفته بود. اما یک سئوال از تمام زن ها یک جواب مشابه دریافت کرده بود.
خانم محقق پرسیده بود که به نظر شما اسلام برای زن ها چه امتیازاتی دارد ؟
و تمام زن ها ، باسواد و بی سواد ، خانه دار و شاغل همه با هم گفته بودند هیچی!!!!؟؟؟
...

جرگه صلح (4)

جرگه دو روز را به خاطر معارفه و آشنائی برگزار کرده بود و روز چهار شنبه 12 جوزا با افتتاحیه رسمی کار خود را شروع می کرد.
صبح روز چهارشنبه همه به طرف خیمه لویه جرگه رفتند و پس از آنکه تقریبا همه بر جای خود نشستند با آمدن حامد کرزی جلسه رسماً آغاز شد.
در ابتدا قرائت قرآن و نواختن سرود ملی و بعد حامد کرزی برای صحبت پشت تریبون رفت . کرزی مشغول گپ زدن بود که من احساس کردم چیزی سوت کشان از بالای سرم گذشت و پس از لحظاتی صدای برخورد به زمین. چیزی شبیه به انفجار هم شنیدم. همه برای لحظاتی ساکت شدند. اما کرزی همچنان به صحبت های خود ادامه می داد. انفجار بعدی کمی افراد داخل خیمه را دچار تشویش کرد. دو سه تا از دوستان که کودکان خود را در کودکستان داخل پلی تخنیک مانده بودند با شتاب به سمت کودکستان رفتند تا اگر احتمالاً اتفاق خاصی افتاد همراه با اطفال خود باشند. صحبت های جناب کرزی خلاص شد. صبغت الله مجددی به جایگاه خواسته شد تا حکم انتصاب رئیس ، معاون و منشی جرگه را بخواند . هنوز صحبت های او به اتمام نرسیده بود که راکت بعدی در چند قدمی ما بر زمین نشست و با صدای مهیبی خیمه را لرزاند. همزمان با صدای راکت صدای فیر ازچند متری ما به گوش میرسید. همه ترسیده بودند . مخصوصا کسانی چون ما که همیشه در صلح و امنیت زندگی کرده بودیم. برای لحظاتی حس تمام کسانی که را همیشه زیر راکت باران و صدای فیر زندگی می کنند را درک کردم. وحشتناک بود. چند نفری خیمه را ترک کردند اما دیگران با سماجت تمام بر چوکی های خود نشسته بودند و به صحبت های مجددی گوش می کردند. مجددی نام رئیس، معاون، منشی و نایب منشی را خواند و برای لحظاتی وقفه اعلام شد.
رئیس انتصابی برهان الدین ربانی و معاون یک نفر از قوم پشتون و منشی از هزاره ها و نایب منشی از قوم ازبک انتصاب شده بود. علت هم مشخص بود . با انتخاب ربانی ، کرزی خواسته بود به تاجیک ها باج بدهد و از کسانی چون عبدالله عبدالله دلجویی شود. بعد از تاجیک ها مسلما نوبت پشتون ها بود. و قوم سوم هم بنا به تقسیم بندی قومی در افغانستان هزاره ها و بعد از آن ازبک ها می باشد.
اما این انتصاب دل پشتونها را کمی خون کرد چون آنها همیشه خود را قوم اول افغانستان می دانند و ریاست جرگه را حق مسلم خود می دانستند . چند نفری هم در آن شرایط خاص شروع به سر و صدا و غالمغال کردند که ما این انتصاب را قبول نداریم و انتخاب میخواهیم و ... اما صدای شان به جایی نرسید.
وقفه که اعلام شد همه به سمت در خروجی خیمه رفتند و می خواستند که زودتر خارج شوند. ما هم بالاخره از خیمه خارج شده و به سمتی رفتیم. شرایط عجیب و غریبی بود. همه می گفتند چند انتحاری وارد محوطه پلی تخنیک شده اند. ما هر لحظه انتظار راکت دیگری را می کشیدیم و منتظر بودیم که بعدی کی بر زمین خواهد نشست و کجا انفجار خواهد کرد. آیا لحظه ای بعد هستیم؟ به خانم ها گفته شد که به داخل اتاق ها در لیلیه بروند و خارج نشوند اما ما نرفتیم. من و چند دوست دیگر بنا به استدلالی که داشتیم همان جا کنار خیمه لویه جرگه ماندیم. دوستان زیادی را دیدیم. همه از هم می پرسیدند خوب چه خبر؟ و سعی می کردیم با شوخی و خنده کمی از استرس خود را کم کنیم.
جند عکس هم همراه هم گرفتیم و نامش را هم ماندیم عکس های لحظات استرس.
کمی از وقفه که گذشت کم کم به این نتیجه رسیدیم که شاید راکت دیگری در کار نباشد و اندکی خیال مان راحت شد. صدای فیر هم کمتر شده بود و خانم ها کم کم از اتاق ها به سمت خیمه آمدند. هر چه می گذشت آرام تر می شدیم. بعد از وقفه ای یک ساعته همراه با ترس و لرز، به داخل خیمه لویه جرگه رفتیم . رئیس جرگه آقای ربانی آمد. گپ زد و برنامه افتتاحیه همین جا به اتمام رسید.
در هنگام راکت باران و بعد از آن دوستان زیادی زنگ زدند و با عباراتی نظیر هنوز زنده ای ؟ آنجا چه خبر است؟ چطوری؟ و ... جویای احولات اینجانب شدند . یکی از آن دوستانی که زنگ زده بود حال من را بپرسد گفت تو رفتی آنجا تا باز با کسانی صلح کنی که تو را فقط زیر چادری می خواهند و حقی برایت قائل نیستند. چرا؟ در جواب گفتم اگر من و امثال من نمی آمدیم برای کسی اهمیتی نداشت. فقط جای ما خالی بود و کسی هم نمی پرسید چرا. اگر باشیم اقلا می توانیم حضور خود را ثابت کنیم و حرف بزنیم.

...

پ.ن: علت تأخیر در پست ها : نداشتن اینترنت (بخشش باشد)